Miniszewski:
"Oglądam sobie filmy z lat 90tych. Potem wyobrażam sobie, że są lata 90te. Przed snem słucham muzyki z lat 90tych. W ten sposób się uspokajam i mogę iść spać. Mam dobre sny.
Dzisiaj przez większość dnia miałem wyłączony telefon i internet. W ten sposób nie musiałem myśleć, że jest rok 2026. Nie lubię roku 2026. Nie lubię lat 20tych XXI wieku. Moją babcia nie lubiła lat 30tych XX wieku. Każde pokolenie ma chyba takie lata, których nie lubi.
Współczuję obecnej młodzieży. My mieliśmy jakąś przyszłość. Pożyliśmy sobie. Poużywaliśmy sobie. Oni mają przed sobą ciemność. Te ciemność myśmy im wytworzyli. To znaczy - retorycznie rzecz jasna - nie my tutaj dosłownie, tylko my jako pokolenie.
Muszę tę uwagę napisać, bo ludzie dzisiaj wszystko rozumieją dosłownie. My, w latach 90tych XX wieku, rozumieliśmy teksty. To znaczy też nie wszyscy, ale ci, którzy nie rozumieli, siedzieli przynajmniej cicho. Teraz wszyscy mówią i piszą, nawet jeśli niewiele rozumieją. Tych, co rozumieją teksty i słowa w ogóle jest mniejszość, słabo ich widać i słychać. Obecność w przestrzeni publicznej tych, którzy rozumieją wszystko dosłownie i w związku z tym mówią i piszą dużo i chętnie, mnie męczy. Wielu jest podobnie tym zmęczonych - mówią mi o tym często.
Jestem już bardzo zmęczony latami 20tymi XXI wieku. Chce mi się spać. Przed snem posłucham muzyki z lat 90tych, żeby mieć dobre sny.
Jutro też wyłączę telefon i internet na większość dnia. Od wielu już lat wolę roślinność od ludzi, a tej mam tu u siebie na pustkowiu pod dostatkiem.
Ten tekst napisałem sam, bez pomocy AI. My, w latach 90tych, uczyliśmy się pisać sami. Nie musieliśmy udowadniać, że jesteśmy autorami, bo nawet Worda wtedy nie mieliśmy - ja miałem starą maszynę do pisania Continental. Dlatego dzisiaj umiem sam pisać swoje teksty, także piórem.
Długiej pauzy, tego takiego bardzo długiego myślnika, nie da wprowadzić z palca na telefonie ani komputerze, to znak typograficzny nie używany w ogóle w polskich tekstach. Dlatego, jeśli widzicie długie pauzy w postach pisanych tutaj obficie i chętnie na tematy łatwe i trudne, nie musicie ich czytać i myśleć o nich, bo nie napisał ich człowiek. Tylko ktoś, kto umie pisać i czytać nie stosuje długiej pauzy w swoich tekstach. "Długa pauza" będzie w ogóle, tak sądzę, symbolem lat 20tych XXI wieku."
